Samengevat
Er zijn drie webpagina's om na te lezen:
Deel 1:
omgaan met reacties van anderen
Deel 2: over helpen en laten helpen
Deel 3: over het rugzakje, [on]zichtbaarheid
Zelf reageren? Zie Gastenboek.
Tip van lezer:
Vraag: Wat kan ik voor je betekenen?
En vraag niet: hoe gaat het?
>> Mensen die niet meer vragen hoe het met je gaat, maar die zeggen: "Kan ik wat voor je betekenen?", daar heb je wat aan. Gelukkig heb ik veel mensen in mijn omgeving die zo reageren.
Zichtbaar en onzichtbaar:
Onbegrijpelijk, zo'n variatie in je ziekte en bijna onmogelijk uit te leggen.
>> Kortom, schrijft een lezer:
"Als ze me zien dan heb ik het niet
en als ik het heb dan zien ze me niet!"
Een onbegrepen handicap....
Een lezer heeft besloten: Ik ga niet meer uitleggen...
>> Mijn ervaring is dat er altijd mensen zullen zijn die uitgelegd willen hebben hoe dat nu komt dat jij chronisch ziek bent. In het begin deed ik dat keurig. Maar ik ben er achter gekomen dat mensen die uitleg willen hebben, nooit zullen begrijpen wat chronisch ziek zijn voor iemand betekent.
Reacties van mensen op je ziekte komen soms heel ongelegen:
>> Maar net dat ene moment, dat ik niet aan mijn ziekte denk, zijn er altijd weer mensen die goedbedoeld/nieuwsgierig/meelevend of wat dan ook zijn, die vragen "Hoe gaat het met je ziek zijn?" Fijn denk je dan... Daar gaat je vrolijke bui ineens!
>> ...soms merk ik dat ik mijn hele hebben en houwen over iemand heen stort wat eigenlijk teveel was.
En andersom doe ik mij ook al te vaak veel te goed voor. Deze balans is wankel.
Ik vond het gedicht hierdoor herkenbaar.
Telkens die balans zoeken en aanklooien tussen vele emoties....
...voor het schrijven in het gastenboek.
>>> Meer reacties | nog meer reacties | gastenboekChronisch ziek zijn in je leven.
Persoonlijke website. www.xs4all.nl/~nvwagen/
Kopieren voor persoonlijke gebruik staat vrij. Voor e-mail adres zie pagina: Wie ben ik?
Voor publicaties in welke vorm dan ook kunt u toestemming krijgen na overleg vooraf.