Een rugzakje met je ziekte - zo kun je ziek zijn bekijken

Een rugzakje met je ziekte - in gedachten

Ben je ziek? Of hèb je een ziekte?

Ben je "de blinde darm" van kwart over elf?
Of mevrouw Tomassen die komt praten?

Als je veel bij dokters komt, vaak naar therapie moet, of steeds tegen je grenzen aanloopt, ken je het.

Het gevoel dat je één bent met je ziekte of je handicap.
Of nog erger:

Je hebt niet die-en-die ziekte, maar die ziekte heeft jou.

En soms vergeet je helemaal dat je dat je ziek bent.

Je speelt een potje schaak met je beste vriend.
Je zingt of danst of je beweegt jezelf door de stad.
En dan kom je een oude kennis tegen en die vraagt indringend naar je ziekte en nergens anders naar.
Grijpt die ziekte je plotseling weer klemvast.

Wat helpt?

Ik ken maar één remedie, maar die werkt bij mij feilloos.

Ik zie m'n ziekte als een rugzakje.

Ik moet hem meenemen en soms zitten er te veel bakstenen in. Maar soms huppel ik er zwaaiend mee de berg af.

Soms draag ik hem voor me uit en blokkeert hij m'n uitzicht.
Soms ziet iemand wat een cool rugzakje ik eigenlijk van gemaakt heb. Soms verstop ik hem en doe net of hij er niet is. Rugzakje? Welk rugzakje? Nee, joh dat weegt niks.

Oh ja, soms voelt ·ie echt zo licht.
En soms helpt iemand je een tijdje dragen.

Ook in gedachten kun je er gebruik van maken.

Een rugzak, daar kun je ook tegen foeteren en om huilen en tegen trappen, al is het in gedachten.

Die gedachte geeft mij veel steun.
Zo blijf je jezelf zo veel mogelijk.
Je bent nog steeds dezelfde, maar nu met een rugzak.

Zwaaiend met je rugzakje